நிழலின் வலி
இருளில் கரைந்துவெளிச்சத்தில் உயிர்த்துஉடலொடு ஓடிமலைகளில் நெளிந்துமரத்தடி மறைந்துமனிதர்களை விட்டுநீங்காமல்பின் தொடர்வதில்தான்எத்தனை இடர்இந்த நிழலுக்கு
மக்காத ஓலைகள்
இன்று விசுக்கென்று வந்துவிட்டது அந்த இடம் நீண்ட தூர சைக்கிள் பயணத்தின் பிறகு அதைக் கண்டடையும் போது உள்ளத்தின் சிறகுகள் வானளாவ விரிந்து படபடக்கும் வியர்வையில் நனையும் புன்னகை மின்னி மிளிரும் காராஞ் செடியும் சூராம் பழமும் கொண்டையும் குஞ்சமுமாய் குலுங்கும் பஞ்சவர்ணப் பூக்களும் மஞ்சள் வண்ணத்தில் ஆங்காங்கே பூத்து கூடி நின்று குதூகலித்து பேசிச் சிரிக்கும் ஆவாரம் செடிகளும் இன்னும் பெயர் அறியா தாவரங்களும் தங்கள் மூச்சணுக்களைக் கலந்து பிசைந்து காற்றுக்குள் பொதிந்தனுப்பும் அந்த வாசனைக்கு என்ன பெயர்? வெயிலின் மீதேறி வந்தெமைத் தழுவிய அந்தச் சுகந்தத்தை இன்றுவரை வேறெங்கும் என்னால் நுகர்ந்துணர முடியவில்லை அதோ வந்தாச்சு ஒற்றைப் பனை பள்ளிக்குச் செல்லும் தூரத்தின் சரிபாதியை கடந்த நிம்மதி இனி உற்சாகம் கரைபுரளும் கால்கள் வேகமெடுக்கும் சைக்கிள் சக்கரங்கள் காற்றில் மிதக்கும் பள்ளி செல்லும் வரை பற்கள் மூ...
Comments
Post a Comment