மேனா. உலகநாதன்

சொற்களின் வழி சுவாசிக்கத் தெரிந்த மீனுக்கு ஆழம் பொருட்டல்ல கடக்க முடியாத தொலைவுகளை இரையாக உண்டு செரிக்கும் பழக்கம் எப்படியோ வாய்த்து விட்டது அழுக்குதானே தொலைவு தொலைவுதானே துயரம் துயரம்தானே கொண்டாட்டமும் வாய்களும், வாலும் அசைவதெப்படி பிறழ்வாகும் பயணத்திற்கான விசையை வேறெப்படி பெறுவதாம் வலைக்கும் உலைக்கும் தப்புவதற்கான சாகசங்களை கற்றுக் கொடுத்த கடலின் ஆழத்தில் நீந்த நீந்த நீண்டன முடிவற்ற புதிர்கள் நீருக்குள் இசைத்த கானங்களில் இருந்து முளைத்த செதில்கள் உடலெங்கும் பரவசம் கொண்டு போர்த்தின நீலமும் இருட்டும் கண்கள் வழியே கசிந்த வாழ்வின் நிறமா நீந்துதல் நிர்ப்பந்தம் உயிர்த்தல் வாய்ப்பு மரணம் நிச்சயம் மீனின் கதை எனினும் நீரும் போர்க் களமே